(یادداشتهای از سفر دو روزه به راولپندی)
«دکتر عارف نوشاهی فهرستنگار و کتابشناس و نسخهپژوه برجستۀ ادبیات فارسی در پاکستان است. محقق توانمندی که از نوجوانی و جوانی دل به پژوهش در ادب فارسی بست و سالها دستیار زندهیاد احمد منزوی در فهرستنویسی نسخهها، کتابهای چاپ سنگی کتابخانههای مختلف پاکستان بود. استاد نوشاهی تعلق به خاندان نوشاهیّه دارد که نزدیک به چهار پنج سده پشت در پشت پاسداران زبان فارسی در شبه قاره بودهاند. سیّد حاجی محمد قادری ملقب به «نوشه گنجبخش» بزرگ نوشاهیان (959-1064ق.) بود و این سلسله تا به روزگار معاصر وسیّد شریف احمد شرافت نوشاهی (متوفای 1403ق./1983م.) صاحب آثار و تألیفات بسیار رسیده است که تا سیوشش سال قبل به عنوان آخرین پیر و بزرگ این خاندان در خانقاه خود در ده ساهنپال به ارشاد و تعلیم خلق مشغول بود. سیّد عارف نوشاهی برادرزادۀ این شیخ، بسیاری از تذکرهها و آثار این طریقت صوفیانه را تصحیح و منتشر کرده است. او از جوانی نهادی را جهت انتشار آثار مربوط به این خانواده با عنوان «ادارۀ معارف نوشاهیه» تأسیس کرد که تا کنون توانسته دهها کتاب منتشر کند. من در سفر کوتاهی به پاکستان به دیدار این استاد ارجمند رفتم که شرح آن را در زیر مطالعه میفرمایید»:
